انبارهای بزرگ سلاح های شیمیایی



 

 

افشای یک پرونده آمریکایی در مورد نادیده گرفتن حقوق بشر »،

نمایشنامه نویس مشهور، طی نامه ای سرگشاده به تونی بلر، نخست وزیر انگلستان، از یک پرونده مربوط به امریکا، در مورد نادیده گرفتن حقوق بشر و کمک به حرکت های دیکتاتوری در بسیاری از کشورها، پرده برداشته است.

«پنتر» در این نامه که اخیرا در روزنامه گاردین لندن به چاپ رسیده، ضمن اشاره به موضع گیری امریکا در برابر مفهوم حقوق بشر و معیارهای زندگی سعادتمندانه، با ذکر اسناد محرمانه تاکید کرده که سیاست امریکا در جهت تحقق مصالح خود، توسل به زور و نادیده گرفتن معیارهای انسانی می باشد.

«پنتر» در ابتدای نامه خود می گوید: در چند هفته اخیر در مورد پرونده صدام حسین که به حق پرونده ای هولناک و وحشیانه است، زیاد بحث شده، ولی من معتقدم بااین که پرونده هم پیمان تو (تونی بلر) امریکا برایت بسیار بااهمیت است، ولی مشاورانت معلومات زیادی در اختیارت قرار نمی دهند.

«پنتر» با اشاره به کمک های نظامی امریکا به دولت های دیکتاتور و پی ریزی کودتاهای مختلف از سال 1945 می گوید:

به طور مثال عوامل قتل عام صدها هزار انسان بی گناه در گواتمالا، شیلی،اندونزی، یونان، اوروگوئه، فیلیپین، برزیل، پاراگوئه، هائیتی، ترکیه والسالودور از کمک های مادی و معنوی امریکا استفاده می کردند.

«پنتر» هم چنین اضافه می کند: ارقام سرسام آوری از قربانی های این حرکت ها که به کمک امریکا فعالیت می کردند وجود دارد; مثلا در گواتمالا 170 هزار نفر، در شرق تیمور 200 هزار نفر، در السالوادور 80 هزار نفر، در نیکاراگوئه 30 هزار نفر ودر اندونزی 500 نفر به این شکل به قتل رسیده اند. تمام این حرکت ها به وسیله سیاست های خارجی هم پیمان تو امریکا انجام گرفته است.

«پنتر» با اشاره به خرابی های ناشی از کودتا و جنگ های امریکا علیه کشورهایی مانند ویتنام، لاووس و کامبوج اضافه می کند: امریکا در این جنگ ها از سلاح های پیشرفته مانند بمب های ناپالم و بمب های خوشه ای که اجسام قربانیان را به شکل دردناکی تکه تکه می کند استفاده می کرد، با این حال نتوانست روح مبارزه و وطن دوستی ملت ویتنام را از بین ببرد.

برای همین هنگامی که در جنگل های ویتنام شکست خورد، دست به یک اقدام وحشیانه زد که آن محاصره اقتصادی و گرسنه نگاه داشتن ملت ویتنام بود. (اشاره به تحریم اقتصادی واشنگتن علیه عراق) علاوه بر تمام این موارد، هم پیمان تو، به اشغال «دومینیکن » در سال 1965، گرانادا در سال 1983 و پاناما در سال 1990 و نیزایجاد آشوب و نابسامانی و از بین بردن حرکت های دموکراسی در گواتمالا، شیلی،یونان و هائیتی دست زد.

«پنتر» با اشاره به کمک هایی که امریکا تاکنون برای از بین بردن کردهای عراقی به ترکیه می کند می گوید: امریکا در یک تناقض گویی آشکار کردهای عراقی را تروریست می خواند، در حالی که تروریست های نیکاراگوئه را که زیر نظر خودش عمل می کردند، آزادی خواه می نامد; با این که دادگاه لاهه، اعمال امریکا در نیکاراگوئه را نمونه آشکاری بر نادیده گرفتن معیارهای بین المللی و خروج از چارچوب قانون اعلام کرد.

«هارولد پنتر» هم چنین اضافه می کند: در پنج سال اخیر پنج قطعنامه از سوی سازمان ملل برای رفع محاصره اقتصادی کوبا صادر شده و امریکا آنها رازیر پا گذاشته است. چشم پوشی از این قطعنامه ها مانند چشم پوشی امریکا از اعمال ناجوان مردانه اسرائیل علیه مردم فلسطین است.

وی در مورد توان شیمیایی و اتمی امریکا می گوید: امریکا دارای قدرت های اتمی بسیار بالایی است که به وسیله آنها نه تنها صدام حسین، بلکه تمام مردم دنیا رامی تواند از بین ببرد.

امریکا علاوه بر این دارای انبارهای عظیم سلاح های شیمیایی است و به بازرسان کوبایی و ایرانی سازمان ملل اجازه بازدید از آنها را نداده است، زیرا آنها را پایگاه های حفظ امنیت امریکا می داند و بازرسی این پایگاههارا تهدیدی برای منیت خود می پندارد. سوال این جاست که آیا صدام حسین نیز تاکنون چنین ادعاهایی داشته است؟

«پنتر» هم چنین از یک سند سری مربوط به «جورج کینان » یکی از طراحان سیاست های خارجی امریکا پرده برمی دارد. قسمتی از گفته های «کینان » این گونه است: «ما باید دست از احساسات و عواطف برداریم و از رویاها بیرون آییم و به هر کجا که در آن مصلحتی برای ما وجود دارد دست درازی کنیم; نباید تحت تاثیرمفاهیم تیره ای مانند حقوق بشر، بالا بردن سطح زندگی و دموکراسی قرار گرفت. دورنیست روزی که سیاست های خود را با زور سرنیزه اجرا کنیم. بنابراین برای ما بهتراست که شعارهای ایده آل سد راهمان نشود.» «پنتر» معتقد است که «جورج کینان » یقینا شخص مهمی بوده و حقایق را بازگو کرده است.

«هارولد پنتر» یکی از سخنرانان همایش حفظ امنیت عراق بود که در فوریه سال جاری در انگلستان برگزار شد. او در این همایش سیاست های استکباری امریکا و برپاکردن جنگ در منطقه خلیج فارس را به شدت محکوم کرد و با انتقادی شدید از «تونی بلر» و «بیل کلینتون » رابطه آن دو را شرم آور و شفقت برانگیز توصیف نمود.

«پنتر» در سخنرانی خود با وحشی خواندن امریکا گفت: وقت آن رسیده که دربرابر خودکامگی ها و سلطه جویی های امریکا ایستاد. کلینتون کودکان را قتل عام می کند، ولی هیچ تحت تاثیر قرار نمی گیرد; زیرا برای او مساله ای ساده و پیش پاافتاده است; و بدین سان کودکان زیادی هم اکنون در عراق به خاطر این دیدگاه ازبین می روند.

وی ادامه داد: با وجود درخواست های مکرر سازمان ملل مبنی بر رعایت قوانین بین المللی، امریکا هم چنان این قوانین را زیر پا می گذارد; به طوری که مادلین آلبرایت، وزیر امورخارجه امریکا، در مورد حمله به عراق بدون توجه به قطعنامه های سازمان ملل و با کمال تکبر می گوید: «صبر ما تمام شده است و بایدبه عراق حمله کنیم » و من (پنتر) به یاد می آورم شخص دیگری را که در دهه 30 این چنین سخن می گفت (اشاره به آدولف هیتلر رهبر نازیسم).

«پنتر» سپس اضافه کرد: امریکا یک حیوان درنده افسار گسیخته است و شگفت آوراست که حکومتی مانند کومت بریتانیا به شکل مضحکی با آن پیمانی ببندد که نه معنا دارد و نه هدف.

گفته می شود که «پنتر» از طرفداران کردهای عراقی است و نمایشنامه «کوه کلام » را بر اساس مسئله و مشکل آنها نوشته است.

 

پدید آورنده : ترجمه از: روزنامه گاردین «هارولدپنتر ، صفحه 44