عطش ازخشکی لبهای تو سیراب شده

آب از هرم ترکهای لبت آب شده

بعد از آن که تو لب تشنه ، عطش را کشتی

تشنه لب ماندن ساقی همه جاباب شده

بعد افتادن عکس تو درآیینه ی آب

برکه ازشوق رخت خانه ی مهتاب شده

این فرات است که از دردغمت ـ ای دریا ـ

بس که پیچیده به خودیکسره،گرداب شده

تب و تاب حرم ازتشنگی و گرما نیست

دل اهل حرم ازداغ تو بی تاب شده

تیرها رو به سوی چشم تو خواندند نماز

همه گفتند که ابروی تو محراب شده

صحنه ای که کمرکوه شکست ازغم آن

عکس تیریست که دردیده ی توقاب شده